Voor bijna alle liefhebbers van klassieke auto’s staat de Jaguar E-type hoog genoteerd in hun lijstje. En dan met name de Series 1. Wij zijn daarop geen uitzondering. Zelfs de grote Enzo Ferrari, die toch een voorkeur moest hebben lijkt ons, betitelde de E-type als ‘de mooiste auto ooit’. Dat geeft wel aan dat deze auto bij introductie in 1961 al heel bijzonder was, en het ook nu nog steeds is. Des te blijer zijn we iedere morgen als we de showroom binnenstappen en daar in al zijn schoonheid deze Jaguar E-Type Series 1 4.2 OTS zien staan.
Hoe komt deze auto op ons pad? Zoals zo vaak is het maar net wie je kent. Wij kregen een tip van een vriend van de eigenaar dat hij een E-type te koop wist. Een afspraak was snel gemaakt en het bleek een oud garagehouder te zijn, die zijn “moderne auto garage” had verkocht en zich helemaal had toegelegd op zijn grote passie: klassiekers. Kijk, en dan zitten we meteen al op dezelfde golflengte. Dat praat een stuk gemakkelijker. Want er viel genoeg te zeggen over deze Engelse schone. Qua historie, onder meer door de aanwezigheid van een Heritage Certificate, afgegeven door het Jaguar Heritage Trust, is bekend dat de auto is gebouwd op 30 juni 1966 en daarna naar de USA is verscheept. Vele facturen tonen aan dat de auto altijd in Californië is geweest. Zoals bekend is een droog klimaat het mooiste wat een auto kan overkomen, want roest richt dan weinig of geen schade aan. Zo ook bij deze OTS, wat overigens Open Two Seater betekend.
In 2017 werd de Jaguar naar Nederland gehaald en kwam bij reeds genoemde liefhebber terecht. Deze techneut had in de loop der jaren al negen E-Types gerestaureerd en wist dus heel goed dat hij iets uitzonderlijks goed had gekocht. De kwaliteit is het duidelijkst aan te geven met het feit dat er geen enkel spatbord, deurpaneel of anderszins vervangen diende te worden. Dit is dus nog gewoon hetzelfde staal waarmee de Jaguar in 1966 is gebouwd. De eerlijkheid gebied ons wel te zeggen dat er een uitzondering is, en dat zijn de bodemplaten. Na lang wikken en wegen is toch besloten om deze te vervangen. Zeker niet omdat ze verroest waren, maar ze waren teveel ingedeukt, waarschijnlijk ontstaan door niet erg zachtzinnig uitgevoerd laden of lossen. Door de profilering in deze platen was uitdeuken eigenlijk geen optie, omdat er nadien een teveel aan plamuur aan te pas zou moeten komen om alles weer echt strak te krijgen. Aangezien de restaurateur een hekel had aan plamuur, werden nieuwe panelen gemonteerd, waarmee we echt het predicaat “perfect” kunnen hanteren wat betreft de carrosserie. Het is altijd moeilijk op een foto te beoordelen, maar de passingen van portieren, kokers, achterspatborden en vooral de aansluitingen van de motorkap, zijn werkelijk zeldzaam mooi. Voor de kenners maakt dat het verschil tussen een normale of een perfecte restauratie. Foto’s van de onderkant en techniek geven een duidelijk beeld dat er nergens op is bespaard, en werkelijk alles onderhanden is genomen.
Over het rijden kunnen we heel kort zijn: de heerlijke 4.2 Liter 6-cilinder is een geweldige motor die een heerlijk koppel heeft, en waarmee je dus heel rustig en schakellui kunt rijden, alsmede de coureur uit vroegere tijden uit kunt hangen. Dat laatste zal in de praktijk niet gauw gebeuren, want de E-Type moet eigenlijk louter op gepaste wijze worden bereden. Met in het achterhoofd dat men met een onvervangbaar stuk historie en een iconische auto onderweg is. Niet alleen omdat het een E-Type is, maar vooral omdat we hier te maken hebben met een exemplaar dat volledig matching is: niet alleen qua nummers, maar ook de kleur van de carrosserie en interieur. En dat de restauratie door een echte vakman is gedaan met volledig behoud van originaliteit. Het lijkt misschien dat dit best vaak voorkomt…., het tegendeel is echter waar. Daarom zijn we zeer blij deze auto aan te hebben kunnen kopen, om er dan rustig de juiste volgende bezitter voor de vinden. De onderstaande video geeft nog eens aan dat een auto als de Jaguar E-Type echt iets bijzonders was en altijd zal blijven.
De Jaguar E-type zag het levenslicht in 1961 als opvolger van de fameuze XK 120, 140 en 150 serie. De E-type werd dat jaar op 15 maart voorgesteld op de Salon van Genève en sloeg in als een bom vanwege de sublieme vormgeving en het technische concept.
Leuke wetenswaardigheid bij deze introductie in Genève is dat de E-type “showcar” nèt op tijd klaar was om te worden gepresenteerd. Om op tijd in Genève aan te komen moest het prototype op eigen kracht met Jaguar PR man Bob Berry achter het stuur een nachtelijke dollemansrit maken van Coventry naar Genève. Bob Berry vertrok op 14 maart 1961 om 19:00 uur. Het weer was erg slecht en na de veerboot moesten er vele landweggetjes, bergweggetjes en passen worden overwonnen. Met snelheden tot 220 kilometer per uur racete Bob zijn doel tegemoet, helemaal alleen met het E-type prototype. Om 11:40 arriveerde Bob met de E-type ongeschonden in Genève bij de locale Jaguar dealer alwaar de auto werd geprepareerd voor de persvoorstelling één uur en twintig minuten later op de Salon; dat lukte, en de Jaguar E-type werd de publiekstrekker van de Geneefse Salon van 1961.
De vormgeving van de serie I E-type zoals deze in 1961 werd voorgesteld is welhaast van een ongekende schoonheid. Kijk naar de vele fraaie details zoals de motorkap, de koplampen, de achterlichten, de uitsnede van de wielkasten en de achterflanken en realiseer je dat je kijkt naar absolute, tijdloze, schoonheid in automobiel vormgeving. Technisch is de E-type ook een juweel; de carrosserie is een stalen monocoque met een voor aan het schutbord bevestigd subframe waarin de motor en de wielophanging zijn aangebracht. Achter, onder het monocoque vinden we een tweede subframe waaraan het differentieel en de achterwielophanging zijn bevestigd. De E-type is voorzien van onafhankelijke wielophanging en schijfremmen rondom. De schijfremmen achter zijn, om onafgeveerd gewicht te besparen, tegen het differentieel geplaatst.
De Jaguar E-type, serie I werd geleverd als roadster en als FHC (Fixed Head Coupé) en werd in beginsel geleverd met de bekende XK 3.8 liter krachtbron met 265 pk vermogen en een Moss versnellingsbak.
In 1964 kwam er een 4.2 liter motor beschikbaar evenals een nieuwe versnellingsbak die in eigen huis gebouwd werd.
In 1966 kwam er een ruimere 2+2 FHC variant op de markt met een verlengde wielbasis en meer interieurruimte.
Tussen 1966 en 1968 verscheen de E-type serie 1.5 waarbij de fraaie perspex koplamp afdekkappen waren verwijderd onder druk van de Amerikaanse regelgevingen.
In 1968 verlangde de Amerikaanse wetgever aanvullende wijzigingen welke resulteerden in de Jaguar E-type serie II. De E-type serie II kreeg hoger geplaatste bumpers waardoor voor de richtingaanwijzer/ achterlicht units een andere plaats gezocht moest worden. Deze vonden een plek onder de bumpers. Verder kreeg de E-type serie II een veiligheids stuurkolom en een schonere 4.2 liter motor.
In 1971 verscheen de laatste E-type versie; de serie III. Deze serie kreeg voor het eerst de beschikking over een 5.3 liter V12 krachtbron met 276 DIN pk. Wederom waren er uiterlijke detailwijzigingen waar te nemen. De E-type serie III werd voorzien van uitgeklopte wielschermen, stalen velgen en een verchroomde grille. Het belangrijkste nieuws in de serie III was echter dat er nog maar twee versies beschikbaar waren; de 2+2 FHC en de roadster, beide op de lange 2+2 wielbasis. In 1973 viel het doek voor deze belangrijke auto in de automobiel historie.
Dick Bloemendaal