De Lancia Gamma Coupe heeft bij ons altijd een ereplaats gehad in het rijtje van mooiste designs. Het waarom is moeilijk uit te leggen, je valt gewoon voor een bepaald design. En kijk toch eens naar die geweldig strakke lijnen, waarmee de toch niet echt kleine auto een rank uiterlijk krijgt. Een prestatie van formaat van designhuis Pininfarina. Ook bijzonder is dat er geen enkele andere auto is die er ook maar iets op lijkt. En dat is een groot compliment waard, want Lancia durfde gelukkig uniek te zijn. Zowel qua design, als ook techniek. Een zeer soepele 4 cilinder boxermotor van 2.5 liter die 165 pk levert was natuurlijk heel bijzonder. De motor loopt dan ook prima en de 5 bak schakelt heerlijk soepel.
Dit exemplaar komt uit Italië en verbleef daar tot de toelating in Nederland in 2015. Voordeel van Italiaanse geschiedenis is natuurlijk het droge klimaat, en dat is de Lancia dan ook goed aan te zien. Netjes in de lak, een prima interieur en een sublieme bodem en wielophanging. Wij twijfelen er dan ook niet aan dat de afgelezen kilometerstand van 66.913 de originele moet zijn. Geen roest te zien en ook geen sporen van eerdere reparaties. Gewoon een super eerlijke auto die het verdient weer in gebruik te worden genomen, want dat is de laatste paar jaar nauwelijks gebeurt. Daarom zat er ook een beetje technisch werk aan de auto. Zo hebben we het uitlaatsysteem vervangen, de remklauwen gereviseerd en een onderhoudsbeurt /apk uitgevoerd.
Echt een Lancia Gamma 2500 IE Coupe uit het genre: buitenkans.
De Lancia Gamma is op de ‘Salon van Genève’ van 1976 gelanceerd en bleef tot 1984 in productie. FIAT had het financieel slecht presterende Lancia in 1969 ingelijfd en de Gamma is het laatste model dat nog geheel door Lancia werd ontworpen: nadien nam FIAT definitief alle beslissingen en was het bij ieder nieuw model de vraag onder welke merknaam het zou verschijnen. Zo is er bijvoorbeeld lang over gedelibereerd of de latere Croma als FIAT of als Lancia op de markt zou worden gebracht.
De Gamma was het topmodel van de Lancia-lijn, een luxueuze 4-deurs berlina met een door Pininfarina ontworpen carrosserie. Het was een fastback, een auto met een aflopende achterzijde maar met afzonderlijke kofferbak: modellen met een vijfde deur (hatchback) zouden pas later in zwang komen.
In 1977 werd ook een coupé-uitvoering geïntroduceerd die weliswaar technisch geheel gelijk was aan de Berline maar qua carrosserie werkelijk in niets op het zusje leek. Volgens de overlevering zouden Sergio Pininfarina en zijn chef-ontwerper Aldo Brovarone zich bij de berline erg hebben (moeten) laten leiden door de wensen van de fabrikant en hebben zij zich op de coupé – die zij op eigen intiatief ontwierpen – helemaal uitgeleefd. Eén blik op de beide auto’s maakt het gerucht geloofwaardig. De enige uitwisselbare delen zijn de clignoteurs, de koplampen en de grille, al het overige aan de beide koetswerken is anders.
De Gamma coupé heeft, met name in zij-aanzicht, sterke trekken van de vrijwel gelijktijdig door Pininfarina getekende Ferrari 412.
De Lancia Gamma leek alles te bieden te hebben wat op dat moment vereist was voor een auto uit deze klasse: de pers roemde unaniem het veercomfort en de uitmuntende wegligging en handelbaarheid van de auto die verkregen waren door onder meer voorwielaandrijving en een zeer goede gewichtsverdeling die voor een bijna neutraal stuurkarakter zorgde. De auto werd standaard geleverd met stuurbekrachtiging; rondom bekrachtigde schijfremmen en handgeschakelde vijfbak (viertraps automaat als optie).
Er was een unieke, geheel uit aluminium vervaardigde 2,5 liter-boxer ontworpen met bovenliggende nokkenassen (voor de Italiaanse markt was er om fiscale redenen ook een tweeliter-versie). Deze motor was uiterst soepel doordat bij 2000 toeren al 90% van het maximum koppel beschikbaar was en op hoge toeren was hij prachtig in balans. Achttien jaar lang bleef dit de grootste 4-cilinder boxer ooit gebouwd.
In 1980 vond een facelift plaats: de “Gamma FL”. Toen werden de motoren van elektronische brandstofinjectie (Bosch L-Jetronic) voorzien. De prestaties bleven gelijk: 140 DIN-pk en een topsnelheid van 195 km/uur (coupé: 200 km/uur) maar de “iniezione” had een lager brandstofverbruik, wat bepaald geen kwaad kon: de carburateurversie muntte niet uit door zuinigheid.
De auto heeft in zoverre navolging gevonden dat een vrijwel identieke motor werd gebouwd door Subaru en dat er in 1982 een Toyota Celica, de TA60 coupé, verscheen met een koetswerk waarin zo ongeveer alle stylingdetails van de Gamma Coupé waren terug te vinden, zij het met esthetisch onvergelijkbaar resultaat.
Dick Bloemendaal